Draai uw apparaat alstublieft naar horizontale positie

Let op de instellingen van uw apparaat moet dit wel toestaan Draai uw apparaat naar horizontale positie
interview-image

Met pensioen: ‘Het bedrijf is groot geworden, ik ben meegegroeid’

Op vrijdag 29 januari nam Lizet Maton (69) na bijna 25 jaar afscheid bij Speciaalbakkerij van der Grijn. Een mooi moment om terug te blikken en haar in het zonnetje te zetten.

‘’Ik ben in 1991 begonnen in de bakkerij’’, start ze haar verhaal. ‘’Vervolgens ben ik een tijdje weggeweest en in 1996 weer teruggekomen. Al die jaren heb ik ingepakt. Ik heb dat altijd leuk gevonden, maar de mooiste tijd vond ik toch altijd de periode tussen Sinterklaas en kerst. Dan is het heel druk, maar ook heel gezellig. Die drukte heb ik ook wel nodig, anders vind ik het snel saai worden. Laat mij maar lekker bezig zijn.’’

Een ding is zeker, saai is het in ieder geval nooit geworden. ‘’Ik heb het altijd naar m’n zin gehad. Het was gewoon leuk. Ik kon gelukkig met iedereen goed opschieten, dat scheelt ook natuurlijk.’’

In al die jaren heeft van der Grijn een behoorlijke groei doorgemaakt. Iets wat Lizet van dichtbij meemaakte. ‘’Ik zeg altijd: het bedrijf is groot geworden, ik ben meegegroeid. Of ik nou twee of drie karren brood in moest pakken, dat deed ik natuurlijk gewoon. Dan groei je dus vanzelf mee. Maar dat het bedrijf nu zo groot is maakt me wel trots.’’


Zonnebloem

Naast haar lange periode bij van der Grijn is Lizet ook al tientallen jaren actief bij vrijwilligersorganisatie de Zonnebloem. Haar enthousiasme over de stichting is groot. ‘’Daar kan ik dagen over vertellen. Ik ben vrijwilliger bij ‘MPS Zonnebloem’. Dat is een boot voor ouderen, zieken en gehandicapten.

De eerste keer dat ze als vrijwilliger meeging was in 1989. Haar kennismaking met de organisatie was per toeval. ‘’Dat is een keer gebeurd toen de boot in Schoonhoven lag. Toen zaten mijn ouders er ook op. Ik kon op de boot komen, waarvan ik achteraf begreep dat dat helemaal niet mocht. Toen ik daar rondliep dacht ik ‘dit wil ik ook meemaken’, dus heb ik me opgegeven.’’

Nu, 26 rondvaarten later, kent ze de tocht vrijwel uit haar hoofd. ‘’Je vertrekt maandagochtend en komt zaterdagmorgen terug. Er zijn meestal zestig gasten en zestig vrijwilligers. Ik sta vaak in het restaurant, dus dan zorg je ervoor dat alles er netjes uitziet en het eten geserveerd wordt. In de middag is het de bedoeling dat je met de gasten gaat passagieren. Meestal gaat de reis via de Rijn, waar we dan regelmatig aan wal gaan.’’

Ondanks dat ze het al zo lang doet, gaat ze nog altijd graag mee. ‘’Het is gewoon fijn om voor een ander te zorgen, om wat voor elkaar over te hebben. Mensen moeten het gewoon meemaken. Het is een hele gezellige bedoeling. Je komt als vreemden aan boord en vertrekt als vrienden. Zelf heb ik er ook vijf vriendinnen aan overgehouden. Ieder jaar gaan we een weekendje weg.’’

Maar voorlopig is het de komende periode rustig. Wat Lizet nu met haar tijd gaat doen? Daar maakt ze zich niet druk om. ‘’Ik sport een ochtendje in de week. Daarnaast hebben we hier in de Vijverhof twee woongroepen. Daar verzorg ik een ochtendje het ontbijt. Verder wil ik gewoon blijven doen wat ik nu doe. En ik heb nog wel een puzzeltje liggen…’’

 

 

Bekijk ook de andere interviews!